Ο Θατσερισμός και η καταγωγή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών

Του Μιχάλη Λυμπεράτου


Η εποχή της Θάτσερ στη Μ. Βρετανία άλλαξε την πολιτική και την οικονομική εικόνα του κόσμου. Προσδιόρισε και προσδιορίζει τόσο την κρίση του παγκόσμιου εργατικού κινήματος, όσο και τις πολιτικές που εφαρμόζονται σε επίπεδο διεθνών οργανισμών, κρατών, κεφαλαίων και περιφερειακών οικονομικών ολοκληρώσεων τύπου Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γιατί τα μνημόνια, οι διεθνείς χρηματοπιστωτικές παρεμβάσεις, οι στρατηγικές του κεφαλαίου σε κάθε χώρα, οι δημοσιονομικές πολιτικές προσδιορίζονται από αυτό που στην οικονομική θεωρία ονομάζεται νεοφιλελευθερισμός, παρότι κάποιοι με αστεία προσχήματα δείχνουν να το ξεχνούν (προφασιζόμενοι την ανάπτυξη). Ήταν η οικονομική πρακτική που εγκαινίασε και υλοποίησε απολύτως ακραία και αποφασιστικά η Θάτσερ στη Βρετανία στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και για περίπου 20 χρόνια, που δεν αναιρέθηκε επί της ουσίας ποτέ,  αλλά είναι το κρατούν οικονομικό δόγμα και σήμερα, εδραιωμένο στην αναπαραγωγή όξυνσης των παγκόσμιων οικονομικών και ταξικών διαφορών,  επιδικάζοντας ένα μέλλον κοινωνικής περιθωριοποίησης για ένα μεγάλο τμήμα του βρετανικού λαού και της παγκόσμιας κοινωνίας.

Ο νεοφιλελευθερισμός ή και μονεταρισμός στη χρηματική εκδοχή του που εφάρμοσε πρώτη σε τέτοια έκταση η Θάτσερ, στηρίζεται σε μια βασική ιδέα: ότι το κράτος επεμβαίνει και δε ρυθμίζει τη ζήτηση, αλλά την προσφορά. Η ρύθμιση της ζήτησης, που εμφανίστηκε ιστορικά με τη μορφή του κευνσιανισμού, προσπάθησε να αντιμετωπίσει τις κρίσεις υπερσυσσώρευσης του κεφαλαίου, βελτιώνοντας τους όρους ζήτησης του κεφαλαίων και των προϊόντων που παρήγαγε. Γιατί κρίση υπερσυσσώρευσης σημαίνει αύξηση του όγκου και του κόστους παραγωγής, καθήλωση των διεθνών ποσοστών του κέρδους, πτώση των τιμών λόγω υπερβάλλουσας προσφοράς. Ο κευνσιανισμός, μπροστά στην τεράστια κρίση που προκλήθηκε στα 1929 επένδυσε κρατικά κεφάλαια στην οικονομία, προώθησε μεγάλη προσφορά χρήματος και χαμηλά επιτόκια, ώστε να κινηθεί ο παραγωγικός μηχανισμός λόγω και της επέκτασης της ζήτησης. Κυρίως, όμως, βελτίωσε τα εισοδήματα των εργαζομένων ώστε να ενισχυθεί η κατανάλωση και αντιμετώπιζε με παροχή εργασίας και ανάπτυξη τα υψηλά ποσοστά ανεργίας που προκαλούσε η κρίση υπερσυσσώρευσης και η καταστροφή κεφαλαίων που συνεπαγόταν. Συνέχεια

Ψήφισμα αλληλεγγύης στον Π. Αντωνόπουλο και καταδίκης του κυβερνητικού αυταρχικού κατήφορου

Σε ακραίο αυταρχικό κατήφορο οδηγείται με γοργούς ρυθμούς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ‐ΑΝΕΛ για να εφαρμόσει απρόσκοπτα και χωρίς ενοχλητικές παρεμβολές τη συμφωνία ΕΕ‐Τουρκίας που υπέγραψε και η ίδια.

Υπηρετώντας τους σχεδιασμούς κυβέρνησης Ε.Ε. αντιδραστικού κατεστημένου η ασφάλεια Λιμενικού κάλεσε σε προκαταρκτική εξέταση με βάση εισαγγελική παραγγελία τον εκπαιδευτικό συνδικαλιστή Παύλο Αντωνόπουλο μέλος του Συντονισμού για το Προσφυγικό‐Μεταναστευτικό Εργατικών Σωματείων Φοιτητικών Συλλόγων και Συλλογικοτήτων μέλος του ΔΣ της Ε’ ΕΛΜΕ και του ΔΣ του ΚΕΜΕΤΕ της ΟΛΜΕ με κατηγορίες για διασπορά ψευδών ειδήσεων και για διέγερση. Προφανώς η κλήση σχετίζεται με την ανακοίνωση του Συντονισμού που μοιράζεται στους πρόσφυγες στο λιμάνι του Πειραιά για τη συμφωνία Ε.Ε. – Τουρκίας και για τα δικαιώματά τους η οποία έγραφε αριθμό τηλεφώνου του Συντονισμού που ήταν στο όνομα του. Αποτελεί συνέχεια της ενοχρηστρωμένης επίθεσης συκοφαντιών και διαστρεβλώσεων από την Ένωση Λιμενικών Υπαλλήλων και από συστημικά ΜΜΕ και της στοχοποίησης των αλληλέγγυων που δεν ακολουθούν τις κυβερνητικές κατευθύνσεις. Συνέχεια